Źródłem energii wodnej jest energia słoneczna[10] . Pod wpływem ciepła słonecznego woda na kuli ziemskiej znajduje się w ciągłym ruchu ;woda wyparowana z powierzchni wód ,z powierzchni ziemi i roślin dostaje się do atmosfery . Ruch powietrza w kierunku poziomym i pionowym powodują przenoszenie zawartej w nim pary ;w zmienionych warunkach -pod wpływem niższej temperatury -następuje skraplanie pary .Drobne krople wody łączą się ze sobą ,a gdy nie mogą się już utrzymać we występujących prądach powietrznych , spadają w postaci opadów atmosferycznych. Część opadów trafia z powrotem na powierzchnie mórz i wraz z wodą parującą z nich bierze udział w tzw. cyklu małego krążenia wody. W cyklu dużego krążenia wody , woda opada częściowo na powierzchnie mórz oraz na powierzchnie lądów . Część jej spływa do mórz po powierzchni lądu , druga część wsiąka w ziemię i płynie w kierunku morza pod ziemią , część trzecia paruje z powierzchni gruntu roślin śniegu ,itp.

Rys.6 Schemat funkcjonowania elektrowni wodnej[17]

• Wykorzystanie energii morza.

Wykorzystuje się energię pływów morza, fal morskich, energię cieplną mórz oraz energię prądów oceanicznych.

• Wykorzystanie energii pływów morskich.

Rys. 7 Schemat ideowy elektrowni wykorzystującej pływy morskie. 1.woda od strony morza, 2.zapora, 3.turbina,4.woda w basenie a). przypływ, b).odpływ [18].

W korzystnych warunkach topograficznych możliwe jest wykorzystanie pływów morza [19]. Ujście rzeki wpływającej do morza i wysokie jej brzegi umożliwiają budowę zapory, pozwalającej na wpłynięcie wód morskich w dolinę rzeki podczas przypływu i wypuszczeniu ich poprzez turbiny wodne podczas odpływu, pokazana na rysunku nr.13 największa na świecie taka elektrownia znajduje się we Francji. Ma ona 24 turbiny wodne rewersyjne o mocy po 10MW, a więc cała elektrownia ma moc 240MW. Pracuje od 1967 roku. Takie elektrownie pracują również w Kanadzie, Chinach i byłym ZSRR, a są projektowane w Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Korei Południowej i Indiach. Dla ekonomii pracy elektrowni wykorzystujących pływy nie jest bez znaczenia, że ich okres eksploatacji jest liczony na 100 lat. Wadami elektrowni tych jest zasalanie ujść rzek oraz erozja ich brzegów wskutek wahań wody, a także utrudnianie wędrówek ryb w górę rzek.

• Wykorzystanie energii fal morskich.

Istnieją dwa rozwiązania wykorzystania energii fal morskich napędzających albo turbinę wodną albo powietrzną. W pierwszym rozwiązaniu woda morska pchana kolejnymi falami wpływa zwężającą się sztolnią do położonego na górze zbiornika. Gdy w zbiorniku tym jest wystarczająca ilość wody, wówczas przelewa się ona przez upust i napędza turbinę rurową Kaplana, sprzężona z generatorem. Po przepłynięciu przez turbinę woda wraca do morza. Wykorzystana jest więc przemiana energii kinetycznej fal morskich w energię potencjalną spadu. Instalacja taka pracuje od 1986r. na norweskiej wyspie Toftestallen koło Bergen dając moc 350kW. Takie rozwiązanie jest znane pod skrótem OWC.

Rys.9 Schemat elektrowni wykorzystującej energię fal morskich typu MOSC na wyspie Islay u wybrzeża Szkocji. 1 – komora żelbetonowa, 2 – przewód powietrzny, 3 – turnina i generator, 4 – przestrzeń powietrzna, 5 – oscylujące kolumna wody, 6 – wlot, 7 – piasek, 8 – skała, 9 – wylot, 10 – platforma[21].

W drugim rozwiązaniu zbiornik jest zbudowany na platformach na brzegu morza. Fale wlewają się na podstawę platformy i wypychają powietrze do górnej części zbiornika. Sprężone przez fale powietrze wprawia w ruch turbinę Wellsa, która napędza generator. Rozwiązanie takie jest znane pod skrótem MOSC. Na rysunku pokazano schemat takiej elektrowni, zbudowanej na wyspie Jslay u wybrzeży Szkocji. Norwegia buduje elektrownie wykorzystujące fale morskie o mocy 2MW na wyspie Tongatapu na południowym Pacyfiku. Elektrownię typu MOSC projektuje się obecnie w Szkocji. Będzie ona miała moc 2000MW i będzie składała się z modułów po 5MW. Będzie ona też ochraniała brzeg morski przed zniszczeniem. Innymi sposobami wykorzystania energii fal morskich są “tratwy” (rys. 15a) i “kaczki” (rys. 15b). Każda “tratwa” składa się z trzech części połączonych ze sobą zawiasami i poruszających się na falach. Ruch fal porusza tłoki pomp znajdujących się w środkowej części “tratwy”. Pompowana woda napędza turbinę sprzężoną z generatorem. Eksperymentalna “tratwa” pracuje koło wyspy Wight (Wielka Brytania).

Rys.10 b .) Schemat “kaczki” a.) Widok “tratwy”- wykorzystującej energię fal morskich [22].

W przeciwieństwie do “tratw”, które wykorzystują pionowy ruch fal, “kaczki” wykorzystują poziome ruchy wody morskiej. Łańcuchy “kaczek” umieszczone na długim pręcie podskakując na falach niezależnie od siebie wprowadzają w ruch tłoki pomp. Pompowana woda napędza turbiny. “Kaczki” o małej mocy służą od lat do oświetlenia boi.

Jeśli potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z zakresu ochrony środowiska, to polecamy serwis pisanie prac - prace z ekologii i innych kierunków pisane na (prawie) każdy temat.

Koegzystencja upraw transgenicznych z uprawami konwencjonalnymi i naturalnymi wywiera wpływ na całość produkcji rolniczej. Możliwość biologicznego zanieczyszczenia w wyżej wymienionych przypadkach jest bardzo wysoka. Rolnicy powinni móc wybrać typ produkcji rolnej jaki chcą prowadzić, ale rodzi się pytanie czy jest to realne czy nie, i jaki jest tego koszt.

Konsekwencje wynikające ze współistnienia upraw transgenicznych, konwencjonalnych i organicznych. Poniżej wymienione zostały, uważane za główne, źródła zanieczyszczenia biologicznego powstające wśród upraw:

• transfer pyłku kwiatowego pomiędzy sąsiadującymi uprawami pokrewnych gatunków
• rozprzestrzenianie nasion w czasie trwania uprawy albo podczas przechowywania
• pozostawanie nasion w glebie
• istnienie zagranicznych mieszanek

Obecnie jest bardzo niewiele artykułów opisujących wyniki przeprowadzonych eksperymentów.

Dwie główne kwestie biorące pod uwagę sprawę koegzystencji transgenicznych upraw z konwencjonalnymi i naturalnymi uprawami, to to, że jeśli jest możliwe rozdzielenie fizyczne tych upraw poprzez spełnienie ściśle określonych warunków, kto ma pokrywać koszty tej “koegzystencji”. Początkowo odpowiedzią Komisji Europejskiej było że, rolnicy którzy chcą być chronieni, np. w gospodarstwach konwencjonalnych i organicznych, powinni sami ponieść koszty tej ochrony. Odpowiedź Europejskiej Unii Rolniczej mówi, że jest przeciwna przenoszeniu jakiejkolwiek etycznej, środowiskowej czy gospodarczej odpowiedzialności za obecność transgenicznych organizmów, na rolników i budżety państw, oraz uważa, że odpowiedzialnością należy obciążyć firmy produkujące organizmy modyfikowane (Bisti, 2003).

Tak, więc prawa tych rolników i obywateli, którzy chcieli by wybrać produkty o zerowej zawartości GMO w uprawach i produktach nie zostaną zaspokojone ponieważ obserwujemy coraz szersze rozprzestrzenienie się organizmów transgenicznych w środowisku.

Jeśli potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z zakresu ochrony środowiska, to polecamy serwis pisanie prac - prace z ekologii i innych kierunków pisane na (prawie) każdy temat.

• Programy rolno-środowiskowe

Z końcem lat 80-tych XX wieku, ustanowiona została i wprowadzona w żucie rolno- środowiskowa Unijna polityka rolna, jako program poparcia dla określonych praktyk rolniczych, które przyczyniają się do ochrony środowiska i zachowywania krajobrazu wsi. Wraz z Reformą Wspólnej Polityki Rolnej (CAP) w 1992 roku, dostosowanie programów rolno-środowiskowych stało się obowiązkiem wszystkich państw członkowskich, w ramach programów rozwoju rolnictwa. Reforma CAP z 2003 podtrzymuje obowiązkowy charakter programów rolno-środowiskowych dla państw członkowskich, podczas gdy pozostaje opcjonalna dla rolników. Ponadto, maksymalna wartość współfinansowania Unijnego została podniesiony z 60% do 85% w niektórych regionach.

Rolnicy zobowiązują się przynajmniej przez pięć lat, stosować praktyki przyjazne dla środowiska, które zstąpią tradycyjne praktyki rolnicze, biorąc pod uwagę dodatkowo utratę dochodów, która wynika ze zmiany praktyk rolniczych.

Przykłady zobowiązań pokrywanych przez reżimy krajowe/regionalne związane ze przeistoczeniem rolno-środowiskowym są następujące:

• Wprowadzenie upraw przyjaznych dla środowiska
• Gospodarowanie pastwiskami w systemie niskiego obciążenia
• Pełne gospodarowanie uprawami rolniczymi i organicznym rolnictwem (http://europa.eu.int/comm/agriculture/qual/organic/index_el.htm)
• Zachowanie wartości krajobrazów i cech historycznych, jak drzewa, rowy, ogrodzenia itp.
• Podtrzymywanie wysokich wartości siedlisk i towarzyszącej im bioróżnorodność

Ponad jedna trzecia z wspólnego udziału na rozwój EAFDG (Europejski Rolniczy Fundusz Kierunków i Gwarancji) zostało wykorzystanych w programach rolno-środowiskowych (średni okres w przedziale od 2000-2002). W całej Unii procent użytków gdzie programy rolno-środowiskowe zostały zastosowane wzrastają z 15% w 1998, do 27% w 2001 roku. Dane z 2001 roku obejmują wszystkie nowe umowy, które zostały podpisane w 2000 i 2001, kiedy obowiązywało Rozporządzenie Nr 1257/1999, i objęło 16 milionów hektarów i zobowiązania oparte na poprzedniej zasadzie (EK) 2078/92, które reprezentuje 18 milionów hektarów. Ponadto, w 2001 zostało zawartych 8.422 umów rolno- środowiskowych, na wsparcie określonych gatunków zwierząt, które są skazane na wytępienie, w liczbie 60.568 zwierząt. Żądanie Unii skierowane do państw członkowskich w celu zastosowania rozporządzeń związanych z szybkim wzrostem inicjatyw i programów, które inaczej wymagałyby długich okresów czasu na osiągnięci, ma zostać poparte. Rezultaty z zastosowania tych programów są pozytywne i wskazują, że pozytywne skutki środowiskowe znacznie wzrosną poprzez zastosowanie programów rolno-środowiskowych.

W szczególności:

Wiele z projektów zmierzających do ograniczania nakładów w rolnictwie, spowoduje obniżenie ilości nawozów azotowych, jak również stosowanie lepszych metod uprawy. Projekty mające znaczenie dla podtrzymywania i poprawy krajobrazu dają pozytywne rezultaty. Ponadto, obserwujemy wzrost dochodu rolników w określonych przypadkach na terenach niekorzystnych. Pomimo tego, osiągnięte dochody na terenach intensywnej uprawy są stosunkowo mało ważne.

Zastosowanie programów rolno-środowiskowych spowodowało zmianę nastawienia rolników, jak również świadomość społeczną. Raporty Unijne dotyczące oceny zastosowanych programów również wskazują, że koszty ich zastosowania są stosunkowo niewielki w porównaniu do korzyści, jakie przynoszą dla środowiska. Dana z obszarów gdzie ekstensywne praktyki rolnicze wykazują znaczny spadek produkcji, podczas gdy na niekorzystnych obszarach produkcja została podtrzymana. Na koniec, ważnym osiągnięciem wywodzącym się z zastosowania programów rolno-środowiskowych jest stworzenie systemu oceny, dzięki której programy są monitorowane, ocenione i osądzane aby kontrolować różnice między zadaniami i rezultatami.

• Plan Działań 2000 – Zasada zgodności

Zasady zgodnie, z którymi rolnicy muszą dostosowywać się do wymogów ochrony środowiska, jako warunek wstępny uzyskania dofinansowania, zostały włączone w reformę pod nazwą Planu Działań 2000. Reforma Wspólnej Polityki Rolnej z roku 2003 postawiła zwiększyć nacisk na wzajemne dostosowanie, które stało się obowiązkowe.

Reforma Wspólnej Polityki Rolnej oraz Planu Działań 2000 wymagały, aby państwa członkowskie koniecznie zastosowały programy środowiskowe, biorąc pod uwagę stan użytkowanego terenu, lub względną produkcję. Państwa członkowskie miały do wyboru trzy możliwości aby spełnić te wymagania:

• dotacja do przekształcenia na zasadach rolno-środowiskowych,
• określenie powszechnie obowiązujących wymagań środowiskowych (opartych na ustawodawstwie dotyczącym środowiska), oraz
• określenie specjalnych prototypów środowiskowych.

Rozpoczynając od 2005 roku, wszyscy rolnicy, którzy podejmą zobowiązania będą musieli zastosować się do obowiązku wyznaczonego przez zasady zgodności (Rozporządzenie Rady Nr 1782/2003 i Rozporządzenie Wspólnoty Nr 796/2004). Tak, więc 19 aktów prawnych, które bezpośrednio stosowane są na poziomie upraw rolniczych, środowiska, publicznej służby zdrowia, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt i rolników, które będą podlegać karom w wypadku ich nieprzestrzegania (częściowy, albo całkowite obniżenie bezpośredniego wsparcia). Osoby upoważnione do otrzymania bezpośredniego wsparcia zostaną zobowiązane do utrzymania terenu w dobrych warunkach rolniczych i środowiskowych. Ta sytuacja jest zdefiniowana przez państwa członkowskie i musi obejmować prototypy biorące pod uwagę ochronę gleby, ochronę substancji organicznych i strukturę gleby, jak również utrwalać naturalne siedliska i pejzaże, włączając ochronę stałych terenów pastwisk.

Jeśli potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z zakresu ochrony środowiska, to polecamy serwis pisanie prac - prace z ekologii i innych kierunków pisane na (prawie) każdy temat.

Powierzchnia ziemi objęta została ochroną, która ma polegać na przeciwdziałaniu niekorzystnym zmianom, a w razie ich wystąpienia przywróceniu właściwego stanu. Określono zasady postępowania z gruntami różnych klas. Wydobywanie kopalin odbywać się może z zachowaniem zasady poszanowania środowiska naturalnego. Wymagana jest rekultywacja obszarów poeksploatacyjnych oraz przywrócenie do właściwego stanu innych naruszonych elementów środowiska.

Ustawa o ochronie środowiska wprowadza również pojęcie „obszarów szczególnej ochrony środowiska”. Zalicza się do nich „tereny, na których występują uciążliwości (…) dla środowiska, obszary zdegradowane przez przemysł, rolnictwo lub inny rodzaj działalności albo siły przyrody, teren eksploatacji kopalin, obszary o cennych walorach przyrodniczych lub krajoznawczych, tereny uzdrowisk oraz obszary związane z zaopatrzeniem w wodę”. Obszary te – zdaniem ustawodawcy – wymagają „specjalnych zabiegów technicznych, organizacyjnych lub innych”, aby umożliwić korzystanie zgodnie z ich przeznaczeniem. [1]

Dokładne rozwiązania zawarte zostały m. in. w Rozporządzeniu Rady Ministrów z 23 stycznia 1978 w sprawie szczegółowych zasad ochrony powierzchni ziemi [2]. Określone zostały rodzaje zniszczeń, jakim należy zapobiegać i przeciwdziałać (np. wprowadzanie bezpośrednio do gleby szkodliwych środków chemicznych i biologicznych), oraz sposoby przywracania właściwego stanu. Ustalono też normy postępowania w sytuacjach prowadzenia inwestycji pociągających za sobą zmianę rzeźby terenu.

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 o ochronie gruntów rolnych i leśnych wyznacza szczegółowe kryteria wyróżniające wspomniane typy gruntów. Określa się w niej, na czym ma polegać ich ochrona (m.in. na ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne). Znajdują się w niej również przepisy dotyczące wyłączania gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej, zapobiegania degradacji, rekultywacji i zagospodarowania gruntów.

Ustawa tworzy Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych. Z jego środków finansowane są przedsięwzięcia takie jak, ochrona, rekultywacja, poprawa jakości gruntów, a także wypłata odszkodowań przewidzianych ustawą. Jego dochodami są przede wszystkim pieniądze wpłacane w związku z wyłączaniem z produkcji gruntów rolnych.

Częścią polityki gospodarowania powierzchnią ziemi jest planowanie przestrzenne. W jego ramach opracowuje się miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego, warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, sporządza się oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Plany zagospodarowania przestrzennego powinny szczególną uwagę skupiać na obszarach ekologicznie zagrożonych („obszary szczególnej ochrony środowiska”). Kwestii tych dotyczą przepisy ustawy o ochronie środowiska oraz ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym[3].

---

[1] Dz. U. z dnia 20 lutego 1987r. Nr 4, poz. 23

[2] Dz. U. z dnia 22 lutego 1995r. Nr 16, poz. 78, z późniejszymi zmianami

[3] Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 415

Jeśli potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z zakresu ochrony środowiska, to polecamy serwis pisanie prac - prace z ekologii i innych kierunków pisane na (prawie) każdy temat.

Patrząc z perspektywy lat można stwierdzić , iż historia ewolucyjna myślącego człowieka doprowadziła świat w bardzo krótkim czasie do powstania społeczeństw uprzemysłowionych. Ekspansja ta była możliwa nie tylko dzięki postępowi naukowemu i technicznemu , ale także dzięki powszechnej zgodzie i zapotrzebowaniu na istnienie rozmaitych dóbr i usług. Dążenie do takiego stanu rzeczy na początku było sprawą zrozumiała i oczywistą . Świat , który w zamierzeniach miał być stworzony, opierał się na ogromnej polaryzacji dobrobytu i władzy. W szaleńczym pędzie do takich założeń zapomniano o wielu biologicznych aspektach życia , a także pominięto przynależności kulturowe współczesnego człowieka. Myślenie i działania prowadzone w tych kierunkach zrodziły jeden z poważniejszych problemów dzisiejszego społeczeństwa – Ekologia[1].

Rabunkowe sposoby prowadzenia gospodarki osiągnęły rozmiary zagrażające naszemu istnieniu jako gatunkowi biologicznemu . Dziś nasze społeczeństwo staje wobec wielu  poważnych problemów, jaki : ograniczenie rynku , problemy surowców – szczególnie energetycznych , ogromne uzależnienie od energii , co jest realnym zagrożeniem , i w końcu niebezpieczeństwo nowe jakim jest globalne zanieczyszczenie środowiska.

Nigdy przedtem w historii gospodarczego rozwoju świata , „rzeki” odpadów spowodowanych działalnością człowieka nie osiągnęły takich rozmiarów , które mogły by zagrozić rodzaju ludzkiemu na Ziemi [2]. Nikt ze zwolenników burzliwej rewolucji technicznej i socjalnej nie mógł by przypuszczać , że produkcja przemysłowa i domniemany dobrobyt przybiorą tak gigantyczne rozmiary , jak w kilku ostatnich dekadach. Wnioskować można , iż zagadnienia takie , jak możliwość wyeksploatowania zasobów ziemi lub zniszczenia środowiska była w początkach uprzemysłowienia w znacznej mierze ignorowane. Obecnie , chociaż tylko jedna piąta ludności Ziemi cieszy się zdobyczami uprzemysłowienia , jest już widoczne , że zarówno ograniczenie jego wzrostu , jak i to , że niektóre podstawowe paradygmaty , które z takim powodzeniem i publicznym przyzwoleniem przyczyniły się do rewolucji przemysłowej , muszą być bardzo szybko zakwestionowane[3] .Podstawowym i radykalnym osiągnięciem nadchodzącego czasu , będzie najprawdopodobniej fundamentalna zmiana przemysłowców i rządów w kierunku bardziej spójnej i jasnej polityki ochrony środowiska i zagospodarowania odpadów.

Problem wyeksploatowania zasobów Ziemi nie dotyczy jedynie poszczególnych społeczeństw ,ale ma charakter bardziej globalny .

Można tutaj stwierdzić ,że obecna technika radzenia sobie z środowiskiem naturalnym i odpadami jest zbyt mało „wyrafinowana”. Mimo dość zaawansowanych technik przemysłu ,rozwój techniki nastawionej na przyjazne środowisko dopiero raczkuje. Miejmy nadzieje ,iż w następnych latach sprawy środowiska będą jedną z głównych sił napędowych rozwoju nowej technologii .Szeroko rozumiane optymalne gospodarowanie zasobami jest także centralnym problemem przyszłości rodzaju ludzkiego. Kryzys naftowy lat siedemdziesiątych zasygnalizował główne zagrożenia uprzemysłowionego świata .Nie tylko zanieczyszczenie środowiska spowodowane przez operacje przemysłowe okazało się zagrożeniem dla cywilizowanego życia na ziemi , lecz także uświadomiono ludziom nagle , z użyciem dość dramatycznych pojęć , że kończy się energia – absolutna podstawa ekspansji przemysłowej i cywilizacyjnej. Przy bliższej analizie problemu okazuje się ,iż paliwa kopalniane takie jak ropa naftowa itp. nie jest jedynym artykułem pierwszej potrzeby , którego źródło przy obecnym tempie konsumpcji raptownie i nieodwołalnie wysycha . Zasoby wielu innych życiowo ważnych , istotnych surowców okazały się w odniesienia do tempa ich wykorzystania zaskakująco małe i nierównomiernie rozprzestrzenione geograficznie .Nie pozostaje to bez znaczenia politycznego i gospodarczego. Są jednak pozytywne aspekty kryzysu zagospodarowania zasobów Ziemi.

Człowiek dostrzegł wreszcie istotę problemu . Uświadomił sobie również jak znaczną poprawę można by osiągnąć w sektorze energetycznym dzięki rozwojowi energetyki niekonwencjonalnej , mam na myśli odnawialne źródła energii. Wszyscy jesteśmy świadomi podstawowego znaczenia energii dla produkcji przemysłowej , ale także dla komfortu życia każdego z nas. Zazwyczaj uważa się , że istnieje bezpośrednia zależność między zużyciem energii a dochodem narodowym kraju w odniesieniu do jednego mieszkańca . Zatem rozsądne i bardzo na miejscu jest kierowanie gospodarki w kierunkach proekologicznych i stopniowe zaniechanie rabunkowej eksploatacji zasobów ziemskich , ze szczególnym naciskiem na źródła energii odnawialnych.

Jak dowodzą badania, zasoby Ziemi diametralnie się kurczą a wydobycie surowców energetycznych jeszcze do późnych lat osiemdziesiątych stale się powiększały. (tabela 1.) [4]

Tabela 1. Światowe zużycie surowców energetycznych (w milionach ton) [6]. Surowce 1970r. 1980r. 1986r. Węgiel kamienny 2134 2728 3196 Węgiel brunatny 791 1004 1225 Ropa naftowa 2275 2982 2787 Gaz 581 808 924 Razem 5781 7522 8132 Według: United Nations Industral Statistics Yearbook 1989r.

I nic w tym by nie było niepokojącego gdyby nie fakt , iż utworzone miliony lat temu przez przypadek z biomasy uwięzionej w strefie beztlenowej paliwa mogą być użyte tylko raz , po czym są tracone na zawsze.

Niemniej jednak energia wytwarzana z kopalin czy energia w ogóle nie są jedynymi zasobami, których na Ziemi nie ma w nadmiarze. Poza paliwami kopalnianymi kurczą się także rudy pierwiastków niezbędnych dla funkcjonowania gospodarki. (tabela 2).[5]

Tabela 2. Światowe zużycie rud (w milionach ton)[7]. Ruda 1970r. 1980r. 1986r. Żelazo 731 973 915 Miedź 21 27 29 Nikiel 70 70 70 Boksyt 58 94 89 Ołów 62 59 73 Cynk 124 169 139 Mangan 27 37 32 Chrom 2,7 3,1 4,1 Wapniak 649 870 735 Razem 1745 2302 2085

Według: United Nations Industral Statistics Yearbook 1989r.

Zatem , dzisiejszy człowiek musi pogodzić się z faktem , że przez całe lata budowania cywilizacji przyczynił się do degradacji środowiska naturalnego. Ważne jest teraz znalezienie nowych bardziej czystych środków pozyskiwania energii , a co za tym idzie wyeliminowanie gospodarki rabunkowej i dewastacyjnej z postępu technicznego .

Zadowalające jest dziś dążenie do promowania i wykorzystania tzw. „czystej energii”. Ludzkość wreszcie zaczyna wykorzystywać siły natury ukryte w oceanach ,słońcu, prądach powietrznych czy też w samym sercu Ziemi. Państwo uprzemysłowione to takie ,które swą polityką gospodarczą promuje i zachęca do ich wykorzystania .

Można tutaj przytoczyć nazwy takich państw jak USA Niemcy Australia oraz wiele innych. Optymistyczne jest też to , że coraz więcej urządzeń do produkcji czystej energii budowane jest w Polsce. Najpopularniejsze , przede wszystkim z najniższych kosztów budowy i taniej eksploatacji są kolektory słoneczne , następnie małe elektrownie wiatrowe , pompy ciepła itp. Na terenie kraju można też znaleźć średnie i małe elektrownie wodne miedzy innymi : Jastrowie ,Podgaje , Żagań , Szprotawa i inne[8].

Poniższa praca dyplomowa ma na celu przybliżyć zagadnienia odnoszące się do energii odnawialnej ze względu na technologie ,ekonomie ,ekologie i oddziaływania na gospodarkę

Jeśli potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z zakresu ochrony środowiska, to polecamy serwis pisanie prac - prace z ekologii i innych kierunków pisane na (prawie) każdy temat.

podrozdział z pracy magisterskiej

Najłatwiejszym sposobem rozwiązania problemu emisji gazów wysypiskowych jest zainstalowanie na składowisku studzienek odgazowujących i spalanie nagromadzonego gazu w pochodni pionowej. Taki system jest szczególnie potrzebny na składowiskach, które w wyniku rekultywacji zostały pokryte materiałem wodoodpornym (np. warstwą gliny lub geomembraną). Wtedy pasywne odgazowanie lub aktywne pompowanie gazu składowiskowego jest częścią systemu bezpieczeństwa składowiska. W tym miejscu należy zaznaczyć, że emisja gazu wysypiskowego bezpośrednio do atmosfery bez spalania lub innych metod unieszkodliwiania jest obecnie niedopuszczalna w świetle obowiązujących umów i przepisów międzynarodowych obowiązujących w Unii Europejskiej. W przypadku wystarczającej ilości gazu warto rozważyć możliwość wykorzystania zebranego gazu składowiskowego na potrzeby komunalne, głównie do celów energetycznych lub w innych procesach technologicznych. Obecnie technologie energetycznego wykorzystania gazu wysypiskowego (głównie do produkcji energii elektrycznej i ciepła) są jedną z najszybciej rozwijających się gałęzi energetyki nietradycyjnej.

Typowe przykłady wykorzystania obejmują:

• produkcję energii elektrycznej w silnikach iskrowych, dwupaliwowych (dual fuel) lub turbinach,
• produkcję energii cieplnej w przystosowanych kotłach gazowych,
• produkcję energii elektrycznej i cieplnej w jednostkach skojarzonych,
• dostarczanie gazu wysypiskowego do sieci gazowej,
• wykorzystanie gazu jako paliwo do pojazdów,
• wykorzystanie gazu w procesach technologicznych, np. w produkcji metanolu.

Pierwsze systemy wykorzystania gazu wysypiskowego na świecie zastosowano przy produkcji cegieł i materiałów ceramicznych oraz jako substytut gazu ziemnego dla położonych nieopodal dużych zakładów przemysłowych. Obecnie technologie energetycznego wykorzystania gazu wysypiskowego (głównie do produkcji energii elektrycznej i cieplnej) należą do najszybciej rozwijających się gałęzi energetyki niekonwencjonalnej.

Pozyskanie gazu wysypiskowego

W większości przypadków gaz uzyskuje się przez perforowane rury pionowe. Może dlatego, że jest to najłatwiejszy sposób instalacji systemu po utworzeniu wielokąta.

Jednak na wielu składowiskach podczas składowania odpadów wykonano poziomy system rurociągów. Ta metoda ułatwia pozyskiwanie gazu od samego początku jego powstawania; można go zebrać przed zamknięciem (przykryciem) składowiska. Czasami wysypisko jest pokryte wodoodporną powłoką – wtedy prawie cały gaz można zebrać i wydobyć. Jest to jednak bardzo drogie rozwiązanie. Stosowany jest w krajach o surowych wymaganiach dotyczących przykrywania składowisk. Ale ponieważ to rozwiązanie nie pozwala wodzie wniknąć w głąb składowiska, wytwarzanie gazu wkrótce ustaje. W związku z tym konieczne będzie pompowanie wody lub ścieków pod osłoną w celu wsparcia produkcji gazu. Gaz wydobywany jest ze składowiska za pomocą pompy lub kompresora, który kieruje go do systemu energochłonnego. Podłączenie poszczególnych odwiertów do systemu pompowania gazu i energii może być realizowane na różne sposoby. Najstarszym i chyba najczęstszym rozwiązaniem jest podłączenie studni do kolektora głównego, który obiega składowisko.

Głównym problemem takiego systemu jest kontrola zarówno jakości, jak i ilości gazu. Kolejnym problemem jest wykrywanie wycieków, ponieważ wszystkie studnie są zawarte w jednym systemie. Najlepszym rozwiązaniem, które zapewnia niższe koszty eksploatacji i dobre warunki dla pracowników, jest ułożenie oddzielnych rur z każdej studni do pompy i zbudowanie stacji regulacyjnej.

Podsumowanie

Rozdział ten jest bardzo podobny do poprzedniego, ale koncentruje się przede wszystkim na procesach produkcji biogazu z biomasy, w szczególności z odpadów zwierzęcych w biogazowniach rolniczych, osadów ściekowych w oczyszczalniach ścieków czy odpadów organicznych na składowiskach odpadów komunalnych.

Technologie energetycznego wykorzystania biomasy rozwijane są od dziesięcioleci w krajach wysoko rozwiniętych. Kraje europejskie, takie jak Dania, Austria i Szwecja, pracują nad energią odnawialną od 20 lat. W Niemczech udział biomasy w produkcji zielonej energii wynosi 5%.

Obecnie w Polsce zarejestrowanych jest ponad 700 składowisk odpadów. Większość z nich nie ma możliwości kontrolowania emisji gazów wysypiskowych. Około 100 dużych składowisk odpadów komunalnych doskonale nadaje się do zorganizowanego usuwania gazów wysypiskowych. Już dziś łączna moc instalacji produkujących energię z gazu wysypiskowego zapewnia 5,44 MW energii elektrycznej i 3,5 MW ciepła. Zainteresowanie wykorzystaniem biogazu z oczyszczalni ścieków jest duże. Od 1994 roku w naszym kraju zainstalowano 30 biogazowni o łącznej mocy 14,5 MW energii elektrycznej i 24,4 MW energii cieplnej.

W tym miejscu warto wspomnieć o niewykorzystanym potencjale gospodarstw produkujących odpady zwierzęce w postaci obornika. Daje to duże szanse na wykorzystanie zakładów fermentacji – produkcji biogazu, który może być wykorzystany jako niemal niewyczerpalne źródło paliwa do domowych kotłów. Niestety jednak w tej dziedzinie jest jeszcze wiele do życzenia i jeszcze przez jakiś czas takie instalacje będą rzadkością.

Jeśli potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z zakresu ochrony środowiska, to polecamy serwis pisanie prac - prace z ekologii i innych kierunków pisane na (prawie) każdy temat.