Wstęp

Dotychczasowy rozwój każdej cywilizacji wiązało się ze wzrostem zapotrzebowania na energię. Rabunkowa gospodarka prowadzona przez człowieka od zarania dziejów, poczyniła w środowisku naturalnym wiele, czasami nieodwracalnych, szkód. Rozwój naszej cywilizacji pociągnął za sobą wzrost eksploatacji zasobów naturalnych środowiska. Kiedyś w celu pozyskania terenów pod uprawę – wypalano lasy, wskutek czego wiele obszarów uległo wyjałowieniu. Obecnie powszechnie stosowane w rolnictwie nawożenie ziem sztucznymi nawozami oraz chemiczna ochrona roślin przynosi ujemne skutki w postaci trwałego skażenia gleb lub zaburzenia równowagi w biocenozach.

Gwałtowny przyrost ludności i rewolucja przemysłowa spowodowały wzrost zapotrzebowania na energię elektryczną. Pociągnęło to za sobą wzrost emisji zanieczyszczeń, a zwłaszcza dwutlenku węgla i dwutlenku siarki. Pojawiły się skutki tych zanieczyszczeń, najpierw lokalne, a następnie globalne: dziura ozonowa oraz efekt cieplarniany. Niknące w zastraszającym tempie naturalne zasoby energetyczne, tworzone przez miliony lat, odradzały się zbyt wolno (dlatego nazwano je nieodnawialnymi) a zapotrzebowanie na energię nadal rosło.

W siedemdziesiątych latach XX wieku nastąpiło rozpoczęcie na szeroką skalę badań nad technologiami umożliwiającymi choćby częściowe uniezależnienie od tradycyjnych nośników energii (tj. ropy naftowej, węgla i gazu). Powodem tego były duże wahania cen paliw oraz światowy kryzys naftowy. Zainteresowanie energetyką odnawialną nie malało nawet, gdy kryzys naftowy minął. Ludzkość wręcz „zachłysnęła” się tym ogromem i różnorodnością energii jaką jest w stanie nam zaoferować nasza planeta, skwapliwie z niej korzystając, a redukcja emisji zanieczyszczeń, w skali globalnej, stała się ważnym elementem w planowaniu rozwoju przemysłu, w tym sektora energetycznego na świecie. Postanowienia dotyczące tego zagadnienia zapadły na Konwencji Klimatycznej w Kioto. Jednym z głównych założeń tej Konwencji stało się wspieranie przedsięwzięć mających na celu wykorzystanie odnawialnych źródeł energii.

W bilansie energetycznym państw Unii Europejskiej ok. 6% zaspokajają odnawialne źródła  energii (OŹE) [1]. Podstawowe założenia dotyczące inwestowania i rozwoju wykorzystania OŹE w UE zawarto w Białej Księdze przyjętej przez Parlament Europejski  w 1997 roku. W tym dokumencie założono, że do roku 2010 udział OŹE w bilansie UE wynieść ma 12%. Ponieważ spośród wszystkich dostępnych OŹE energetyka wiatrowa rozwijała się w ostatniej dekadzie najszybciej [1] uznałam, że energia wiatru będzie miała decydujący udział w osiągnięciu założonego przez Parlament Europejski celu.

W świetle bliskiego przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, również władze naszego kraju powinny zastanowić się nad możliwościami spełnienia owego założenia. Nie powinno się przy tym od razu zakładać, że w Polsce nie ma warunków do rozwoju tego typu energetyki, gdyż w krajach w których istnieją podobne warunki wietrzności (np. w Niemczech) energetyka wiatrowa święci triumf. W takiej sytuacji postanowiłam bliżej przyjrzeć istniejącym w Polsce warunkom dla rozwoju energetyki wiatrowej (także w aspekcie prawnym i organizacyjnym).

W pierwszej części mojej pracy zajęłam się opisaniem czysto technicznej strony omawianego przeze mnie zagadnienia. Przedstawiłam między innymi rys historyczny wykorzystywania energetyki wiatrowej na świecie. Następnie zajęłam się omówieniem stanu techniki w dziedzinie elektrowni wiatrowych oraz udziału energetyki wiatrowej w bilansach energetycznych wybranych krajów. Kolejną rzeczą którą zamieściłam w pracy, było studium na temat kosztów jakie musi ponieść inwestor, chcąc stać się posiadaczem elektrowni wiatrowej (EWi). Po przeprowadzonej analizie, zajęłam się opisaniem prawnych aspektów wykorzystywania w systemach energetycznych energii z małych źródeł, a następnie przedstawieniem rządowych prognoz dotyczących zapotrzebowania na energię elektryczną w Polsce do 2020 roku. Na zakończenie pierwszej części mojej pracy, opisałam uwarunkowania meteorologiczne panujące w Polsce i w wybranych krajach. Skoncentrowałam się zwłaszcza na opisie warunków wietrzności na wybranych obszarach.

W drugiej części mojej pracy, w oparciu o wcześniej opisane przeze mnie uwarunkowania, pokusiłam się o prognozę rozwoju energetyki wiatrowej w naszym kraju do 2020 roku. Dokonałam również oceny efektywności ekologicznej i ekologicznej EWi oraz możliwości i zakresu ich zastosowania w Polsce.

Jeśli potrzebujesz pomocy w napisaniu pracy z zakresu ochrony środowiska, to polecamy serwis pisanie prac - prace z ekologii i innych kierunków pisane na (prawie) każdy temat.