wyśmienita praca dyplomowa
Proces fermentacji metanowej jest wrażliwy na czynniki zewnętrzne i wymaga pełnego sterowania. Na wydajność procesu w warunkach technicznych ma wpływ wiele parametrów, które ogólnie można podzielić na fizyczne i chemiczne. Ważniejsze czynniki fizyczne to: czas fermentacji, zawartość wody, temperatura, mieszanie biomasy, natomiast czynniki chemiczne to odczyn, stosunek C/N, obecność substancji toksycznych.
Wzrost temperatury powoduje, zgodnie z prawami termodynamiki, zwiększenie szybkości reakcji rozkładu substancji organicznych, lecz przekroczenie wartości charakterystycznych dla odpowiednich mikroorganizmów prowadzi do zahamowania procesu w wyniku denaturacji białka enzymów. Temperatura prowadzenia procesu powinna gwarantować maksymalną aktywność bakterii, więc przyjmuje ona optymalną wartość ok. 35 0C dla procesu fermentacji mezofilowej oraz ok. 55 0C dla fermentacji termofilowej. Zależność między temperaturą a względną aktywnością bakterii metanowych mezofilnych przedstawia wykres [Rysunek 4].
Rysunek 4. Zależność między temperaturą a relatywną aktywnością mezofilowych bakterii metanowych.
Źródło: Sadecka Zofia, „Toksyczność i biodegradacja insektycydów w procesie fermentacji metanowej osadów ściekowych”, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Zielona Góra, 2002
Od temperatury uzależniony jest zarówno czas fermentacji [Rysunek 5], jak również ilość wytworzonego biogazu [Rysunek 6].
Rysunek 5. Zależność czasu trwania fermentacji od temperatury
Źródło: Sadecka Zofia, „Toksyczność i biodegradacja insektycydów w procesie fermentacji metanowej osadów ściekowych”, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Zielona Góra, 2002
Rysunek 6. Ilość gazu uzyskiwana przy różnych temperaturach z 1kg rozłożśonych związków organicznych
Źródło: Sadecka Zofia, „Toksyczność i biodegradacja insektycydów w procesie fermentacji metanowej osadów ściekowych”, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Zielona Góra, 2002
Mieszanie biomasy ma za zadanie przede wszystkim [5]:
- zapewnienie jednorodnego przebiegu procesów w całej objętości biomasy;
- utrzymanie jednakowej temperatury;
- utrzymanie jednakowej konsystencji;
- polepszenie odgazowania i zmniejszenie ilości rozpuszczonego dwutlenku węgla;
- zapobieganie zagęszczaniu biomasy w wyniku wydzielania wody nadosadowej (międzycząsteczkowej).
[5] Buraczewski Gerard, Bartoszek Bolesław, B iogaz – wytwarzanie i wykorzystanie”, PWN, Warszawa, 1990
Więcej prac magisterskich z zakresu ochrony środowiska znajdziecie w serwisie prace magisterskie z ekologii. W ofercie mnóstwo prac licencjackich i magisterskich z zakresu ekologii.
