Różnica pomiędzy polskimi a unijnymi uregulowaniami dotyczącymi ochrony przed hałasem polega na tym, że w UE określa się poziom dopuszczalnej głośności poszczególnych maszyn i urządzeń a nie poziom dopuszczalnego hałasu w środowisku. W tym obszarze stwierdza się niski poziom dostosowania polskich przepisów do wspólnotowych. Wyjątek stanowią normy emisji hałasu z pojazdów silnikowych i samolotów cywilnych.[1]
Warto zwrócić uwagę na fakt, iż dostosowywaniem polskiego prawa do wspólnotowego w zakresie emisji hałasu przez urządzenia zajmować by się miało przede wszystkim Ministerstwo Gospodarki. Wśród instytucji realizujących to przedsięwzięcie nie znalazł się resort ochrony środowiska.[2]
Stwierdzono konieczność dokonania zmian legislacyjnych w przepisach określających maksymalny poziom głośności takich urządzeń, jak: maszyny budowlane, żurawie wieżowe, zmechanizowane ręczne kruszarki betonu i młoty, koparki, spycharki, ładowarki, dźwigi, generatory spawalnicze, generatory mocy, kosiarki do trawy. Konieczne stałoby się także przeprowadzenie pewnych zmian instytucjonalnych.[3]
W Unii Europejskiej dostrzeżono niedawno potrzebę uregulowania dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Ich projekt został zawarty w tzw. „Zielonej Księdze Komisji Europejskiej w sprawie przyszłej polityki w dziedzinie hałasu”. Ustalone tam pułapy są uwzględniane w przygotowywanym przez MOŚZNiL rozporządzeniu.[4]
[1] Raport zawierający ocenę stopnia dostosowania prawa polskiego… op. cit. s. 17-18
[2] Stan dostosowania polskiego prawa… op. cit.
[3] Narodowy Program Przygotowania do Członkostwa, op. cit. Rozdział 23, s. 35-38
[4] Stan dostosowania polskiego prawa… op. cit.
Więcej prac magisterskich z zakresu ochrony środowiska znajdziecie w serwisie prace magisterskie z ekologii. W ofercie mnóstwo prac licencjackich i magisterskich z zakresu ekologii.
