Praca składa się z trzech rozdziałów, które zostały podzielone na szczegółowe podrozdziały. W pierwszym scharakteryzowana została polityka ochrony środowiska w Unii Europejskiej. Trzeba to było zrobić na samym początku, aby późniejsze odwoływanie się do wspólnotowych zasad – celu, do którego Polska dąży – było bardziej czytelne. Rozdział dotyczy najważniejszych elementów europejskiej polityki ochrony środowiska i pokazuje jej zakres przedmiotowy. Celem tej pracy nie jest bowiem prezentacja szczegółowych rozwiązań i przepisów prawnych.
W drugim rozdziale następuje charakterystyka istoty i zakresu przedmiotowego polskiej polityki ochrony środowiska. Zastosowane zostało podobne podejście, jak w rozdziale pierwszym. Podrozdziały dotyczą takich zagadnień, jak podstawy prawne polityki ekologicznej, jej zasady, narzędzia i metody realizacji, finansowanie oraz obszarów działania (powietrze, woda, przyroda, odpady, hałas, chemikalia, zagrożenia przemysłowe, biotechnologie, postępowanie z odpadami promieniotwórczymi). Zwrócono też uwagę na ekologiczny aspekt funkcjonowania innych polityk sektorowych, takich jak polityka transportowa, rolna czy edukacyjna.
Pierwsze dwa rozdziały mają za zadanie zrekonstruowanie określonej bazy, na której przedstawiony zostanie proces integracji polskiej polityki ochrony środowiska z europejską. Ma to miejsce w trzecim rozdziale, który w największym stopniu odpowiada tytułowi pracy. Trzeci rozdział zawiera informacje na temat stanu przygotowań polskiej polityki ekologicznej do funkcjonowania w ramach Unii Europejskiej. Wymienione zostały obszary, w których stopień integracji jest najbardziej zaawansowany oraz te, w których najwięcej jest do zrobienia. Przedstawione zostały szacunkowe koszty finansowe dostosowania w poszczególnych obszarach. W trzecim rozdziale zawarte zostały najistotniejsze dla tej pracy informacje.
W zakończeniu sporządzona została próba bilansu skutków integracji w dziedzinie ochrony środowiska. Przedstawione zostały spodziewane następstwa tego procesu. W zakończeniu znajduje się także wyjaśnienie postawionej tu tezy o obustronnych korzyściach z integracji.
Zarówno w Polsce jak i w Unii Europejskiej polityka ekologiczna oparta jest na podstawach prawnych. Opiera się ona na obowiązujących standardach, te zaś są normami prawnymi. Dlatego też znaczna część tej pracy jest analizą istniejących w Polsce i w Unii przepisów oraz działań, jakie są podejmowane w Polsce w celu spełnienia warunków członkostwa.
W pracy tej zastosowane zostały równolegle metody porównawcza i systemowa. Metoda porównawcza użyta została do zestawienia (przede wszystkim w trzecim rozdziale) polskiej i europejskiej polityki ekologicznej. Jej użycie było więc potrzebne do wyciągnięcia wniosków na temat koniecznych działań dostosowawczych. Scharakteryzowane zostały cechy wspólne, różnice i sposoby ich niwelowania w polityce Polski i Unii. Metoda porównawcza umożliwiła też charakterystykę polityki ochrony środowiska w odniesieniu do innych sektorowych aspektów integracji europejskiej.
Metoda systemowa umożliwiła spojrzenie na części przez pryzmat całości. Można było stwierdzić, jak wyglądają poszczególne aspekty i obszary polityki ochrony środowiska w odniesieniu do jej całokształtu. Można było również zauważyć, jaka jest pozycja ochrony środowiska w odniesieniu do wszystkich innych problemów poruszanych w procesie integracji Polski z UE. Pojawiło się spojrzenie na politykę ekologiczną, jako na jedną z wielu polityk tzw. „sektorowych” prowadzonych przez państwo. Metoda systemowa posłużyła do opisania struktury i funkcji polityki ochrony środowiska (w pierwszych dwóch rozdziałach) i procesu dostosowawczego (w rozdziale trzecim). Wyciągnięcie wniosków możliwe było dzięki całościowemu spojrzeniu na zagadnienie przy jednoczesnym wzięciu pod uwagę poszczególnych problemów.
W pracy wykorzystane zostało kilka rodzajów źródeł – przede wszystkim polskie i wspólnotowe akty prawne. W przypadku Polski są to konstytucja, umowy międzynarodowe, ustawy i rozporządzenia; w przypadku Unii Europejskiej traktaty, rozporządzenia, dyrektywy i decyzje oraz umowy międzynarodowe, których Wspólnoty lub państwa członkowskie są stronami. Korzystałem z oryginalnych aktów prawnych lub z ich opracowań. Wybór miał na celu przede wszystkim pokazanie zakresu przedmiotowego omawianego zagadnienia.
Drugą ważną pozycją wśród źródeł są dokonywane przez polską i unijną administrację opracowania (m. in. przez Komitet Integracji Europejskiej, Komisję Europejską). Opracowania te są o tyle przydatne, iż dokonywane są przez podmioty na co dzień zajmujące się omawianym problemem.
Kolejnym ważnym źródłem informacji był internet. Wykorzystane zostały dane udostępniane na oficjalnych serwerach Unii Europejskiej oraz Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Internet daje możliwość bardzo szybkiego aktualizowania danych, co jest szczególnie istotne w przypadku relacjonowania zdarzeń będących w procesie ciągłych zmian. Z tego też względu istnieje możliwość częstej wymiany i usuwania danych, więc niektóre adresy przytoczone w przypisach mogą po pewnym czasie dezaktualizować się.
Inne źródła wykorzystane w pracy to opracowania książkowe, artykuły z czasopism i gazet, materiały z konferencji.
W niniejszej pracy nie mogło się znaleźć wszystko, co dotyczy polityki ochrony środowiska w Polsce, w Unii Europejskiej oraz procesu integracji. I tak na przykład charakterystyka aktów prawnych sporządzana była tylko na poziomie ogólnym, bez wdawania się w techniczne szczegóły dotyczące ujętych liczbowo norm. Zbyt duża ilość takich szczegółów doprowadziłaby bowiem do niepotrzebnego rozbudowania i zmniejszenia czytelności pracy. Chodziło bowiem przede wszystkim o uchwycenie istoty problemu i pokazanie ogólnie i całościowo procesu integracji w dziedzinie polityki ekologicznej.
Więcej prac magisterskich z zakresu ochrony środowiska znajdziecie w serwisie prace magisterskie z ekologii. W ofercie mnóstwo prac licencjackich i magisterskich z zakresu ekologii.
