Ochrona zdrowia ludzi i środowiska przed niekorzystnym wpływem różnego rodzaju odpadów oparta jest głównie na przepisach ustawy o odpadach z 1997 roku. Ustawa ta porusza takie problemy, jak zapobieganie powstawania nadmiernej ilości odpadów, transport, składowanie, unieszkodliwianie i przetwarzanie.
Działalność powodująca powstawanie odpadów powinna być prowadzona tak, aby: 1. w miarę możliwości zapobiegać ich powstawaniu; 2. zapewniać bezpieczne dla środowiska ich wykorzystanie (np. poprzez przetworzenie); 3. jeśli nie jest to możliwe, to dalsze z nimi postępowanie (np. składowanie) nie może szkodzić środowisku. Wtórne wykorzystywanie odpadów polegać może na używaniu ich w celach zarówno przemysłowych (np. budowlanych, energetycznych, lub jako surowców wtórnych) jak i nieprzemysłowych (np. do nawożenia gleby). Unieszkodliwianie odpadów polegać powinno na takim ich przekształceniu, aby nie stanowiły zagrożenia dla ludzi i środowiska. W rozumieniu ustawy unieszkodliwianiem jest także składowanie odpadów.
Na wytwarzanie odpadów w ilości powyżej 1000 ton rocznie (nie dotyczy odpadów komunalnych) oraz odpadów niebezpiecznych (takich, które stanowią zagrożenie dla życia albo zdrowia ludzi lub środowiska) konieczne jest zezwolenie starosty. Obowiązkiem zapobiegania powstawaniu, wykorzystywania i unieszkodliwiania odpadów obarczony został ich producent. Musi on również prowadzić ich ewidencję. Takimi samymi obowiązkami obarczony został ewentualny odbiorca odpadów. Podmioty gospodarcze zobowiązane zostały, jeśli jest to technologicznie i ekonomicznie uzasadnione, do wykorzystywania odpadów jako surowców wtórnych. Producenci i importerzy opakowań i produktów w opakowaniach muszą zamieszczać na nich informacje i oznaczenia ułatwiające dalsze postępowanie z nimi zgodnie z normami ochrony środowiska. Gospodarowaniem odpadami komunalnymi zajmują się gminy. Składowanie odpadów może odbywać się tylko w miejscach do tego wyznaczonych. Odpady niebezpieczne wymagają umieszczania na specjalnych składowiskach.
Międzynarodowy obrót odpadami dozwolony jest pod pewnymi warunkami. Po pierwsze – zakazuje się importu odpadów niebezpiecznych. Na import innych odpadów konieczne jest uzyskanie zezwolenia Głównego Inspektora Ochrony [1]
Środowiska. To zaś jest uzależnione od spełnienia następujących warunków:
- odpady wykorzystane zostaną jako surowce wtórne;
- występują trudności z pozyskaniem takich surowców w kraju;
- odpady przywiezione z zagranicy nie spowodują zagrożenia dla środowiska naturalnego.
Jeszcze bardziej rygorystyczne rozwiązania dotyczą odpadów radioaktywnych. Obowiązuje prowadzenie ewidencji tych substancji. Nie mogą one być pozostawiane w warunkach zagrażających życiu lub zdrowiu ludzi i środowisku. Nie wolno także usuwać ich do powietrza atmosferycznego, wprowadzać bezpośrednio do wód lub do ziemi, ani składować w postaci ciekłej. Promieniotwórcze odpady ciekłe należy scalić odpowiednimi materiałami i umieścić w odpornych na korozję stalowych beczkach lub betonowych pojemnikach. Takie pojemniki powinny być oznakowane w ustalony sposób.
Podczas składowania powinny zostać zapewnione warunki odizolowania odpadów promieniotwórczych od wód gruntowych, powierzchniowych i opadowych. Surowe wymogi określają także miejsce składowania – powinno ono być oznakowane, zabezpieczone przed dostępem nieupoważnionych osób, strzeżone w sposób ciągły i oświetlone. Wymagane jest też prowadzenie tam i w całej okolicy przez cały czas składowania radiometrycznej kontroli środowiska.
[ciąg dalszy tej pracy magisterskiej nastąpi]
[1] Dz. U. z dnia 13 sierpnia 1997 r. Nr 96, poz. 592 z późniejszymi zmianami
Więcej prac magisterskich z zakresu ochrony środowiska znajdziecie w serwisie prace magisterskie z ekologii. W ofercie mnóstwo prac licencjackich i magisterskich z zakresu ekologii.
