Plan Działań na rzecz Bioróżnorodności w Rolnictwie został zatwierdzony w 2001 roku (http://europa.eu.int/comm/agriculture/envir/#genres).
Priorytety tego Planu są następujące:
- Wspieranie i poparcie przyjaznych dla środowiska praktyk i systemów, które bezpośrednio, albo pośrednio uwzględniają bioróżnorodność
- Poparcie zrównoważonej działalności rolniczej o bogatej bioróżnorodności
- Przebudowa i poparcie infrastruktury
- Wspieranie działań mających na celu dla podtrzymywanie zagrożonych lokalnych gatunków roślin albo zwierząt.
Wszystkie te priorytety wspierane są przez plany badań i szkolenia. Utrzymywanie bioróżnorodność zależy w dużej mierze od dostatecznego opartego na danych zastosowania planów Wspólnej Polityki rolnej, szczególnie refundowaniu kosztów na obszarach niekorzystnych i programach rolno-środowiskowych.
W kwietniu 2004 roku wszedł w życie nowy wspólny program, który ma na celu wspieranie programów podtrzymywania zasobów genetycznych w rolnictwie (http://europa.eu.int/comm/agriculture/envir/biodiv/162-el.pdf).
Zasoby genetyczne i rolnictwo
W Planie Działań na rzecz bioróżnorodności, Komisja zasugerowała wprowadzenie nowego wspólnego programu dla podtrzymania i gromadzenia zasobów genetycznych w rolnictwie. (http://europa.eu.int/comm/agriculture/envir/biodiv/162-el.pdf). Ten nowy wspólny program przypada na okres między 2004-2006 rokiem, i został ustanowiony przez Radę 24 kwietnia 2004 (Zasada Nr 870/2004(EK).
Program ten działa na rzecz różnorodności genetycznej i wymiany informacji, obejmując ścisłą koordynację między państwami członkowskimi Unii, dla utrzymania różnorodności ekologicznej zasobów genetycznych w rolnictwie. Wymaga również koordynacji na poziomie zobowiązań międzynarodowych, pod względem zasobów genetycznych.
Celem tego nowego programu jest:
- sprzyjać działalności zmierzającej do podtrzymywania zasobów genetycznych “in situ” (w miejscu), które będą stanowić sposób promowania i podtrzyma materiał genetycznego gatunków i rodzajów, jak również charakterystykę i sposób wykorzystania tych gatunków i rodzajów w rolnictwie. Te działalności będą mieć miejsce pomiędzy państwami, mając na uwadze, tam, gdzie to konieczne, biogeograficzne cechy regionu.
- promować wymianę informacji, w ścisłej koordynacji między państwami członkowskimi i Komisją, jak również ochronę i podtrzymywanie użytkowania zasobów genetycznych w rolnictwie, zgodnie z zaleceniami i potrzebami Wspólnej Polityki Rolnej
- ułatwić koordynację na polu zasobów genetycznych w rolnictwie, szczególnie biorąc pod uwagę zasady Porozumienia na rzecz Różnorodności Biologicznej (http://www.biodiv.org/welcome.aspx), z Międzynarodowego kongresu dotyczącego Zasobów Genetycznych Roślin dla Żywności i Rolnictwa (http://www.fao.org/ag/cgrfa/itpgr.htm) oraz Światowy Plan Działań (FAO) dotyczący Podtrzymywania Równowagi Ekologicznej Użytkowania Zasobów Genetycznych Roślin na rzecz Żywności i Rolnictwa (http://www.fao.org/waicent/search/5_dett_FAO).
Rolnictwo a organizmy modyfikowane genetycznie
Ustawodawstwo Unii Europejskiej w sprawie organizmów transgenicznych (GMO) sięga do początków lat 90’ a ten zespół zasad sterujących wciąż rozwija się i poprawia. Specjalne prawa są ustanawiane zarówno, aby chronić zdrowie obywateli jak i środowiska, tworząc jednocześnie Wspólny Rynek dla biotechnologii. Ważna część ustawodawstwa Unijnego dotycząca organizmów modyfikowanych genetycznie reguluje emisję transgenicznych organizmów do środowiska. W roku 2002, została zaaprobowana i weszła w życie nowa procedura biorąca pod uwagę emisję do środowisku, albo dostępność na rynku organizmów albo produktów zawierających lub tworzonych z modyfikowanych genetycznie organizmów.
Zgodnie z ustawami dotyczącymi zasad nadzoru produktów transgenicznych, jest ważne, aby:
- istniała ocena „efektów niebezpiecznych” dla środowiska i zdrowia ludzi, w związku z uprawą i dostępnością na rynku organizmów transgenicznych,
- obowiązkowo nadzorować okres „po sprzedaży”, który obejmuje konsekwencje długo terminowe powiązane z interakcją pomiędzy organizmami transgenicznymi a środowiskiem,
- wprowadzić obowiązkowe kampanie informacyjne dla ludności, dla której zostały przeznaczone te organizmy i produkty,
- wprowadzić wymóg w stosunku do wszystkich państw członkowskich, oznaczania i odnalezienia produktów na wszystkich etapach przetwarzania i handlu,
- przestrzegać okresu potęgi pierwszych przydziałów pod względem emisji organizmów transgenicznych do środowiska przez maksimum 10 lat,
- prowadzić obowiązkową dyskusję z zespołami naukowców,
- wprowadzić obowiązek wymagania opinii Parlamentu Europejskiego dotyczącej decyzji zezwolenia na emisję organizmów modyfikowanych.
Odkąd Wspólne Ustawodawstwo dotyczące organizmów transgenicznych weszło w życie, na początku lat 90’, z powodów handlowych emisja 18 takich organizmów została zaakceptowana przez Unię. Od października 1998 roku, nie zostało wydane więcej pozwoleń. Obecnie, ustawodawstwo dotyczące organizmów transgenicznych jest badane ponownie.
Szczegółowe informacje dotyczące prawa Unii w sprawie organizmów modyfikowanych genetycznie są dostępne na stronie: „Bezpieczeństwo żywności i pasz dla zwierząt”: (http://europa.eu.int/comm/food/food/biotechnology/gmfood/index_en.htm)
Pytania i odpowiedzi dotyczące ustaw zarządzających transgenicznymi organizmami w Unii Europejskiej można obejrzeć na stronie: (http://europa.eu.int/rapid/pressReleasesAction.do?reference=MEMO/05/104&format=HTML&aged=1&language=EN&guiLanguage=en).
Więcej prac magisterskich z zakresu ochrony środowiska znajdziecie w serwisie prace magisterskie z ekologii. W ofercie mnóstwo prac licencjackich i magisterskich z zakresu ekologii.
