Budowa elektrowni wiatrowej ze względu na jej duże gabaryty, obecność elementów ruchomych, możliwe zakłócenia elektromagnetyczne i hałas w trakcie jej pracy oraz wpływ na bezpieczeństwo ptaków związana może być z uzyskaniem szeregu zezwoleń. Liczba wymagań w stosunku do inwestora budującego elektrownię wiatrową zależy również od wyboru miejsca jej lokalizacji.
Poza wymogami Prawa Budowlanego [17] lokalizacja siłowni wiatrowych musi spełniać wymogi ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym [18] oraz ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska [19] w części dotyczącej ochrony przed hałasem i wibracjami oraz ochrony świata zwierzęcego. Musi ona również spełniać wymogi przepisów bezpieczeństwa transportu i komunikacji. Dlatego też, zgodnie z art.56 ust.1 Prawa budowlanego [17], zlokalizowanie elektrowni wiatrowej na danym terenie, „może wymagać uzgodnień z:
– Ministrem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Głównym Inspektorem Sanitarnym, w odniesieniu do inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi (punkt ten odnosi się raczej do dużych inwestycji, np. farm wiatrakowych),
– Wojewodą i właściwym państwowym terenowym inspektorem sanitarnym, w odniesieniu do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska,
– Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej, w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych w miejscowościach uzdrowiskowych,
– Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, w odniesieniu do obszarów objętych ochroną konserwatorską,
– Dyrektorem Urzędu Morskiego, w odniesieniu do obszarów pasa technicznego, morskich portów i przystani, morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego,
– Dyrekcji Okręgowych Dróg Publicznych w celu określenia minimalnej odległości od szlaków komunikacyjnych,
– Ministerstwem Transportu i Gospodarki Wodnej, w tym z Głównym Inspektoratem Lotnictwa Cywilnego,
– Ministerstwem Obrony Narodowej, w tym ze Służbą Ruchu Lotniczego,
– Ministerstwem Łączności.” [17]
Dokumentację techniczną powinno się uzgodnić z Wojewódzkim Zespołem Uzgodnień Dokumentacji, Zakładem Energetycznym odpowiednim dla danego rejonu oraz z innymi instytucjami wymienionymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu [17].
W przypadku procedury uzyskania pozwolenia na budowę i użytkowanie siłowni, odpowiedni organ nadzoru budowlanego może zażądać sporządzenia oceny oddziaływania elektrowni wiatrowej na środowisko (OOŚ), co jest wymagane przecież tylko w przypadku inwestycji szczególnie szkodliwych i mogących pogorszyć stan środowiska (do których przecież EWi się nie zaliczają).
W polskich normach nie uwzględniono siłowni wiatrowych, wobec tego przyjmuje się zasadę, że uważa się je za przeszkody lotnicze, w przypadku gdy ich całkowita wysokość przekroczy 100 m. Wtedy sposób ich oznakowania reguluje polska norma PN-65/L 48002. Dla budowli, które uznano za przeszkodę lotniczą, stosuje się oznakowanie dzienne i nocne.
Elektrownie wiatrowe podczas pracy emitują hałas. Poziom wydawanego hałasu zależy przede wszystkim od rozwiązań konstrukcyjnych elektrowni. Przykładowo: przekładnie najnowszej generacji, wyprodukowane z wykorzystaniem zaawansowanych technologii oraz aerodynamicznie skrzydła, pracują ciszej niż miałoby to miejsce w przypadku starszych konstrukcji. Niestety, hałas nadal towarzyszy pracy elektrowni wiatrowej i jest szczególnie męczący przy małych i średnich prędkościach wiatru. Poziom hałasu dla turbin wiatrowych różnych producentów (w bezpośrednim sąsiedztwie wirnika) waha się w granicach 100-105,5 dBA przy prędkości wiatru 8 m/s [2].
Dlatego właśnie nie należy planować inwestycji blisko zabudowań mieszkalnych. Dopuszczalny poziom hałasu dla poszczególnych grup budowli zamieszczono w Dz.U. 1998 Nr 66 poz. 436 [21]. Ponieważ poziom hałasu maleje wraz ze wzrostem odległości od turbiny, zakłada się, że odległość od budynków mieszkalnych (w zależności od poziomu emitowanego hałasu) powinna wynosić co najmniej 300- 400 metrów. Gdy mamy do czynienia z większą ilością turbin, konieczne są symulacje poziomu hałasu dla danego terenu.
[2] www.elektrownie-wiatrowe.org
[17] Ustawa o zmianie ustawy Prawo Budowlane z dnia 25 sierpnia 1999 r., Dz.U. 99.62.682.
[18] Ustawa o zmianie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 10 kwietnia 2000 r., Dz.U. 00.48.555.
[21] Rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci energetycznych Dz. U. 98.135.881
Więcej prac magisterskich z zakresu ochrony środowiska znajdziecie w serwisie prace magisterskie z ekologii. W ofercie mnóstwo prac licencjackich i magisterskich z zakresu ekologii.
