ekorozwój

Zasady ekorozwoju

Dekalog ekorozwoju tworzy: Zasada respektowania ekorozwoju, nazywana też zasadą ekologizacji gospodarki i jej rozwoju lub zasadą integralności systemu ekologicznego, gospodarczego i społecznego. Zasada integralności środowiska (integralności ekosystemu); jej istotą jest zalecenie, aby „Myśleć globalnie (całościowo, holistycznie), lecz działać lokalnie”. Zasada ekonomizacji, nazywana też zasadą efektywności ekonomicznej i ekologicznej ekorozwoju ( w tym ochrony środowiska); postuluje … Czytaj dalej

Ekorozwój w polityce państwa

Ekorozwój – w polityce ekologicznej państwa [1991] określa się ekorozwój jako podporządkowanie potrzeb i aspiracji społeczeństwa i państwa możliwościom jakie daje środowisko , którym dysponujemy. W komentarzu do Polityki ekologicznej państwa [1993] zdefiniowano to pojęcie w następujący sposób: W sferze gospodarczej (idea ekorozwoju) wyraża się w dążeniu do takiego prowadzenia wszelkich działań produkcyjnych, aby przy … Czytaj dalej

Programowanie ekorozwoju

Programowanie jest to proces planowania (projektowania) najbardziej pożądanych zdarzeń i stanów organizacji (gminy, powiatu, regionu itp.) z punktu widzenia przyszłej sytuacji, określonej celami strategii. Daje więc odpowiedź na pytanie trzecie, akcentując w procesie planowania stronę realizacyjną. Efektem tego procesu jest program. W praktyce program utożsamiany jest z produktem: planowania taktycznego ( np. program działań związany … Czytaj dalej

Zarządzanie ekorozwojowe

Zarządzanie ekorozwojowe, będąc ogólną koncepcją zarządzania środowiskiem, zaczyna się od regulacji ogólnoprawnych. Należą do nich podpisane przez dany kraj konwencje międzynarodowe i uchwały parlamentu. Następnym szczeblem są środki i instytucje zarządzania środowiskiem, takie jak ministerstwa: środowiska, gospodarki, rol­nictwa i gospodarki żywnościowej, zdrowia i opieki społecznej, wo­jewódzkie i powiatowe inspektoraty weterynaryjne, ochrony środo­wiska i sanitarne[1]. Cechą … Czytaj dalej

Definicja i rys historyczny ekorozwoju

Za pierwszy ważniejszy sygnał ostrzegawczy przed skutkami tra­dycyjnie pojmowanego postępu uważa się raport sekretarza ONZ U Thanta z 1969 roku, zatytułowany Człowiek i jego środowisko[1]. W latach 60-tych i 70-tych ubiegłego stulecia nasiliły się zjawiska związane z kryzysem ekologicznym, jaki powstał w wyniku ubocznych skutków działalności gospodarczej. Polegają one w głównej mierze na nadmiernym pobieraniu, … Czytaj dalej

Ekologia a rozwój obszarów wiejskich

Poza polityką rolną potrzebny jest nowy typ polityki zwanej polityką wiejską. Najważniejsze problemy tej polityki dotyczą: infrastruktury technicznej, społecznej i kulturowej, poziomu wykształcenia i kwalifikacji ludności, monoprodukcji w niektórych rejonach kraju, dodatkowych źródeł dochodu, dostępności usług służących prowadzeniu działalności gospodarczej, instytucji i organizacji wspierających rozwój obszarów wiejskich, ochrony dziedzictwa kulturowego[1]. Z kolei najważniejsze problemy sektora … Czytaj dalej