Koegzystencja upraw transgenicznych z uprawami konwencjonalnymi i naturalnymi wywiera wpływ na całość produkcji rolniczej. Możliwość biologicznego zanieczyszczenia w wyżej wymienionych przypadkach jest bardzo wysoka. Rolnicy powinni móc wybrać typ produkcji rolnej jaki chcą prowadzić, ale rodzi się pytanie czy jest to realne czy nie, i jaki jest tego koszt.
Konsekwencje wynikające ze współistnienia upraw transgenicznych, konwencjonalnych i organicznych. Poniżej wymienione zostały, uważane za główne, źródła zanieczyszczenia biologicznego powstające wśród upraw:
- transfer pyłku kwiatowego pomiędzy sąsiadującymi uprawami pokrewnych gatunków
- rozprzestrzenianie nasion w czasie trwania uprawy albo podczas przechowywania
- pozostawanie nasion w glebie
- istnienie zagranicznych mieszanek
Obecnie jest bardzo niewiele artykułów opisujących wyniki przeprowadzonych eksperymentów.
Dwie główne kwestie biorące pod uwagę sprawę koegzystencji transgenicznych upraw z konwencjonalnymi i naturalnymi uprawami, to to, że jeśli jest możliwe rozdzielenie fizyczne tych upraw poprzez spełnienie ściśle określonych warunków, kto ma pokrywać koszty tej “koegzystencji”. Początkowo odpowiedzią Komisji Europejskiej było że, rolnicy którzy chcą być chronieni, np. w gospodarstwach konwencjonalnych i organicznych, powinni sami ponieść koszty tej ochrony. Odpowiedź Europejskiej Unii Rolniczej mówi, że jest przeciwna przenoszeniu jakiejkolwiek etycznej, środowiskowej czy gospodarczej odpowiedzialności za obecność transgenicznych organizmów, na rolników i budżety państw, oraz uważa, że odpowiedzialnością należy obciążyć firmy produkujące organizmy modyfikowane (Bisti, 2003).
Tak, więc prawa tych rolników i obywateli, którzy chcieli by wybrać produkty o zerowej zawartości GMO w uprawach i produktach nie zostaną zaspokojone ponieważ obserwujemy coraz szersze rozprzestrzenienie się organizmów transgenicznych w środowisku.
Więcej prac magisterskich z zakresu ochrony środowiska znajdziecie w serwisie prace magisterskie z ekologii. W ofercie mnóstwo prac licencjackich i magisterskich z zakresu ekologii.
