Ogólna charakterystyka lepidopterofauny

Rate this post

praca magisterska

ogółem na wszystkich trzech stanowiskach, w ciągu dwóch sezonów badawczych zaobserwowano i oznaczono 1802 osobniki motyli, należące do 41 gatunków z pięciu rodzin motyli dziennych, czyli wszystkich, jakie występują w Polsce (Tab. 1). W roku 2004 zebrano 1406 osobników, natomiast w 2005 osobników 396. Różnice ilościowe w zebranym materiale wynikają najpewniej z krótszego czasu pobierania prób.

Tab. 1: Liczebność gatunków na stanowiskach (St.) wraz z ich dominacją (D) i frekwencją (F) Tab. 1: Species’ number on the localities (St.) with their domination (D) and frequency (F).

Lp. Gatunki 2004 2005 RAZEM
St. I St. II St.

III

 D

(%)

 F(%) St. I St. II St.

iii

 D

(%)

 F(%) Z D (%) F(%)
Hesperioidea
Hesperiidae
i Heepeeia

ccmma

 16   19 2,49 67     5 1,26 33 40 2,22 33
2 OcClodde

syhanm

 44 16 56 6,83 100 20 2   5,56 67 118 6,55 100
Papilionoid ea
Lycaenidae
3 Calldphrys

rubi

 2     0,14 33           2 0,11 33
4 Celastriua

argimlus

 1     0,07 33           1 0,06 33
5 Cepidd

asgiadde

     6 0,43 33           6 0,33 33
6 Lycaena

disses

     6 0,43 33           6 0,33 33
7 Lycaena

tityrus

 2     0,14 33           2 0,11 33
8 Lycaena

phleas

 19   6 1,78 67           25 1,39 67
9 Lyccann

airgaureae

 85   13 6,97 67 25   15 10,10 67 138 7,66 67
10 Polymmmatus

coridmu

     3 0,21 33           3 0,17 100
ii Polymmmatus

icarus

 41 3 38 5,83 100 14   14 7,07 67 110 6,10 100
Lp. Gatunki 2004 2005 RAZEM
St I St. II St.

III

 D

(%)

 F(%) St. I St. II St.

III

 D

(%)

 F(%) Z D (%) F(%)
Nymphalidae
Heliconiinae
12 Agrynnis

aglaja

 12     0,85 33           12 0,67 33
13 Agrynnis

laodyce

 1     0,07 33           1 0,06 33
14 Agrynnis

paphia

 8     0,57 33           8 0,44 33
15 Boloyia dia 5     0,36 33           5 0,28 33
16 Boloyia selene 5   11 1,14 67           16 0,89 67
17 Issoyia

lathonia

 34 2 31 4,77 100 7 3   2,53 67 77 4,27 100
Melitaeinae
18 Mełilea

auyelia

 10     0,71 33 7     1,77 33 17 0,94 33
19 Melitea cinxia 3     0,21 33           3 0,17 33
Nym ohalinae
20 Aglais urticae 19 2 14 2,49 100 14 3 8 6,31 100 60 3,33 100
21 Ayaschnia

leeaan

           14     3,54 33 14 0,78 33
22 Inachis io 12 6 9 1,92 100 15 4 9 7,07 100 55 3,05 100
23 Nymphalis

antiopa

 3   1 0,28 67           4 0,22 67
24 Nymphalis

polychloros

           1     0,25 33 1 0,06 33
25 Polygonia c- albbm 1     0,07 33           1 0,06 33
26 Vanessa

atalanta

 2   4 0,43 67     1 0,25 67 7 0,39 67
27 Vanessa

cardui

 1   5 0,43 67           6 0,33 67
Satyriinae
28 Aphantopus

hyperantus

 78 8 18 7,40 100 23 10   8,33 67 137 7,60 100
29 Coenonympha

pamphilus

 36 1 4 2,92 100 5   7 3,03 67 53 2,94 100
30 Ryponephele

lynaao

 1     0,07 33           1 0,06 33
31 Maniola

jartinn

 33 2 15 3,56 100 22 5 4 7,83 100 81 4,50 100
32 Mełanajyla

ralathea

 49 3 18 4,98 100 10     2,53 33 80 4,44 100
Papilionidae
33 Papilio

machaon

 3     0,21 33 2     0,51 33 5 0,28 33
Pieridae
Coliadinae
34 Colias hyale 11   2 0,92 67           13 0,72 67
35 Gone^t(^^:n

rhamni

 21 3 27 3,63 100 7   7 3,54 67 65 3,61 100
Dismorphiinae
36 Leptidea

sinapis

 1   7 0,57 67 3   3 1,52 67 14 0,78 67
Pierinae
37 Antocharis

cardamines

 2     0,14 33 2   3 1,26 67 7 0,39 67
38 Pieris

brassicae

 37 44 22 7,33 100 8     2,02 33 111 6,16 100
39 Pieris napi 35 62 56 10,88 100 4 11 11 6,57 100 179 9,93 100
40 Pieris rapae 93 76 79 17,64 100 28 22 18 17,17 100 316 17,54 100
41 Pootia

diaplice

 1 1   0,14 67           2 0,11 67
SUMA 707 229 470   231 60 105   1 | 1802 | 1  
Wskaźnik

Shannona

 2,56 1,54 2,41 2,38 1,54 2,06 –   1
Tab. 2: Wskaźniki stałości (C) na stanowiskach (St.) w procentach (%) Tab. 2: Constancy index (C) on the localities (St.) in percents (%)

Lp Gatunek St. I St. II St. III lp Gatunek St. I St. II St. III
Hesperioidea 21 Araschnia levana 21,43    
Hesperiidae 22 Inachis io 64,29 42,86 64,29
1 Hesperia comma 14,29   35,71 23 Nymphalis antiopa 14,29   7,14
2 Ochlodes sylvanus 21,43 28,57 28,57 24 Nymphalis polychloros 7,14    
Papilionoidea 25 Polygonia c-album 7,14    
Lycaenidae 26 Vanessa atalanta 14,29   14,29
3 Callophrys rubi 7,14     27 Vanessa cardui 7,14   14,29
4 Celastrina argiolus 7,14     Satyriinae
5 Cupido argiades     14,29 28 Aphantopus hyperantus 28,57 28,57 28,57
6 Lycaena dispar     21,43 29 Coenonympha pamphilus 35,71 7,14 35,71
7 Lycaena tityrus 7,14     30 Hyponephele lycaon 7,14    
8 Lycaena phleas 21,43   14,29 31 Maniola jurtina 28,57 28,57 42,86
9 Lycaena virgaureae 21,43   28,57 32 Melanargia galathea 35,71 14,29 21,43
10 Polyommatus coridon     14,29 Papilionidae
11 Polyommatus icarus 71,43 7,14 71,43 33 Papilio machaon 21,43    
Nymphalidae Pieridae
Heliconiinae Coliadinae
12 Agrynnis aglaja 21,43     34 Colias hyale 14,29   7,14
13 Agrynnis laodyce 7,14     35 Gonepteryx rhamni 42,86 21,43 50
14 Agrynnis paphia 14,29     Dismorphiinae
15 Boloria dia 7,14     36 Leptidea sinapis 14,29   14,29
16 Boloria selene 14,29     Pierinae
17 Issoria lathonia 28,57 21,43 28,57 37 Antocharis cardamines 14,29    
Melitaeinae 38 Pieris brassicae 50 35,71 35,71
18 Melitea aurelia 28,57     39 Pieris napi 35,71 78,57 78,57
19 Melitea cinxia 14,29     40 Pieris rapae 64,29 78,57 71,43
Nymphalinae 41 Pontia diaplice 7,14 7,14  
20 Aglais urticae 57,14 28,57 64,29  

W zebranym materiale, pod względem liczebności gatunków najliczniejsza była rodzina Nymphalidae z 21 gatunkami i następnie rodzina Lycaenidae z 9 gatunkami. Mniej liczna rodzina okazała się Pieridae (8 gatunków), a najmniej gatunków wykazano z rodziny Hesperiidae (2 gatunki) i Papilionidae (1 gatunek) (Ryc. 9). Pod względem ilościowym najliczniejsze były rodziny Pieridae (707 osobników, 40% materiału) oraz rodzina Nymphalidae (639 osobniki, 35% materiału), za nimi Lycaenidae (293 osobniki i 16%) i Hesperiidae (158 osobników, 9%). Tak jak pod względem jakościowym, tak i ilościowym rodzina Papilionidae była reprezentowana przez najmniejszą liczbę osobników – 5 z 0,27% udziału w zgrupowaniu (Ryc. 10).

Ryc. 10: Struktura ilościowa rodzin na stanowiskach w latach 2004 i 2005 Fig. 10: Quantitative structure of the families on localities in years 2004 and 2005

Z przedstawionych powyżej danych wynika, że o strukturze jakościowej decydowały głównie rodziny Nymphalidae, Lycaenidae oraz Pieridae. O strukturze ilościowej natomiast decydowały głównie dwie rodziny: Pieridae i Nymphalidae.

W zebranym materiale wystąpiły wszystkie cztery klasy dominacji (Ryc. 11). Największą grupę osobników stanowili recedenci (63% materiału z 26 gatunkami) i to właśnie ta klasa decydowała o strukturze jakościowej na stanowiskach. Eudominanci stanowili tylko 2% całości z 1 zaledwie gatunkiem Pieris rapae. Klasa dominantów to 6 gatunków, z których najliczniejsze były Aphantopus hyperantus, Ochlodes sylvanus, Lycaena virgaureae, Polyommatus icarus, Pieris brassicae oraz Pieris napi. Klasa subdominantów reprezentowana była przez 8 gatunków, z jej najliczniejszymi przedstawicielami z gatunków Hesperia comma Issoria lathonia, Aglais urticae, Inachis io, Coenonympha pamphilus, Maniola jurtina, Melanargia galathea i Gonepteryx rhamni (Tab. 1).

Ryc. 11: Udział gatunków w klasach dominacji na stanowiskach w latach 2004 i 2005

Fig. 11: Participation of the species in domination’s classes on localities in years 2004 and 2005

Pod względem frekwencji największe wartości (100%) wykazywały gatunki, które cechowały się także największą liczebnością (Tab. 1). Były to gatunki eurytopowe o szerokiej walencji ekologicznej (Pieris brassicae, P. rapae, P. napi, Inachis io, Aglais urticae, Polyommatus icarus, Aphantopus hyperantus, Coenonympha pamphilus, Gonepteryx rhamni, Issoria lathonia, Maniola jurtina oraz Melanargia galathea). Najniższą frekwencją (Tab. 1), jak można by się spodziewać, cechowały się taksony stenotopowe, związane z konkretnym typem siedliska. Te gatunki z reguły były najmniej liczne i stanowiły klasę recedentów. Do tej grupy zaliczały się np.: Agrynnis laodyce, A. aglaja, A. paphia, Araschnia levana, Boloria dia, Callophrys rubi, Hyponephele lycaon, czy modraszki takie jak Polyommatus coridon i Lycaena dispar, który jest gatunkiem chronionym, związanym z terenami okresowo podmokłymi (Tab. 1).

Wskaźnik Shannona-Wienera dla wszystkich stanowisk, obu sezonów i całości materiału wyniósł H’=2,53.

image_pdf

Dodaj komentarz